عزیزم ، منتظرت بودم ولی نیومدی.

وقتی به شهرت رسیدم لحظه شماری می کردم تا یکباره دیگه همدیگه رو سر زده ملاقات کنیم.

شب ها به شوق دیدنت خواب رو کلافه کردم و صبح به خیال شنیدن صدای تو سراسیمه به پای پنجره دویدم.

ولی تو نیومدی.

با خودم گفتم باهات یه قراره عاشقانه بذارم

واسه همین کت و شلوار پوشیدم و به خودم عطر زدم

حتی چترم رو هم جا گذاشتم!.

اومدم سر قرارمون

روی پل ، کنار رود ، زیر طاق آسمون

با ذره ذره ی امید ، به اندازه تمام دانه های نوازش تو

 با سینه ای گشاده و له له شسته شدن ، برابر با عطش گیاه

ولی تو نیومدی .

حالا می ترسم

نکنه رود از شهر عبور کرده باشه؟

اصلا آسمون منو ندیده باشه؟

تا تو بیای ، باد هم رد پام رو برده باشه ؟

یادت باشه منتظرت بودم بارون

ولی تو نیومدی