لابد برخی از دوستان مطابق گذشته من را سرزنش خواهند کرد که اینجوری ننویس. منم بعضی وقت ها عاقل ! می شم و حرف گوش می دم. ولی این یکی رو نمی تونم ندیده بگیرم .

داستان از اصل 44 شروع می شه. جایی که تصدی گری اقتصادی به حکومت فشار آورد و همه علما رو متقاعد کرد که کارهای مهم تری هم دارند که بهش برسند. بنابراین شروع کردند به فروش سهم دولت از اقتصاد. گرچه شبه دولتی ها جای دولت رو گرفتند . پتروشیمی رو فروختند به سازمان بازنشستگی گفتند خصوصی شد. تراکتورسازی رو دادند به سایپا گفتند خصوصی شد. ولی به همین ها هم بسنده نکردند.

تا حالا شبه دولتی ها بودند و از امروز نظامی ها هم اضافه شدند. بله سهام مخابرات را در ازای 8 میلیارد دلار !!!!! تقدیم کردند به سپاه . البته نه به این لختی که گفتم.

بالاخره 2 تا کنسرسیوم و اینا تشکیل دادند و سپاه هم شد شبهه دولتی.

سر این یزدیه رو هم بدجور شیره مالیدند. 15 میلیارد خرج کرد بنده خدا هیچ به هیچ. یه نامه اومد دم خونش که تو صلاحیت امنیتی نداری.

صلاحیت امنیتی توی مخابرات یعنی چی؟ امنیت مردم یا امنیت حکومت.

سپاه که ماهیت نظامی و امنیتی داره واقعا آیا می شه انتظار داشت که امنیت شنیداری رو برای شهروندان تضمین بکنه. کسی نگه آره که باورم نمی شه.

اصولا یک نهاد نظامی و امنیتی 8 میلیارد دلار را از کجا آورده؟. لابد عرق ریخته. اصلا این نهاد چه کار به اقتصاد داره؟.

ما نه تنها با خصوصی سازی به شیوه خودمان ، اقتصاد رو پویا نمی کنیم بلکه با واگذاری اون به سپاه قدرت نظارتی رو هم از دست میدیم.

خب بدیم فدای سرمون. داشتم به نوشته های 4 سال پیشم نگاه می کردم که پیش بینی می کردم سپاه در دوره احمدی نژاد یک غول اقتصادی میشه.

واسه چی؟

کم کم احساس می کنم مملکت داره یک پادگان بزرگ می شه.

این مملکت حداقل سرنوشت اقتصادی خوبی نخواهد داشت. آقایان قدرت مدار منتظر جابجایی قدرت باشند. تاریخ قضاوت خواهد کرد.