حکومت در خواب هم نمی دید که دچار چنین دردسری بشود. که این خود منشعب از دو دلیل است . یکی اینکه حکومت به علت پرده های ضخیم میان خود و مردم و آپارتاید اجتماعی که ایجاد نموده تعریف متفاوتی از مردم دارد. آن ها 90 درصد مردم را مثل خود می دانند و برآورد آن ها در این 30 سال از دگر اندیشان بسیار اشتباه بوده است. و دلیل بعدی اعتماد به نفس ناشی از خاموشی مردم است که در این چند سال منفعلانه رفتار می کنند و ایشان این را به حساب قدرت خود می گذارند.
حالا در این حادثه تمام ابزارهای قدرت حکومت در خلاف جهت اهداف او رقم خورده است. از اشتباه منحصر به فرد رهبر که قبل از تایید انتخابات توسط شورای نگهبان آن را تایید نمود. تا سکوت مراجع تقلید در حوادث اخیر. از طرفی با تیراندازی خودسرانه بسیج به مردم که 7 نفر کشته شده اند. به آنها این هشدار را داده است که اصولا تعدد نیروهای شبه نظامی دست و پاگیر و حتی مخرب در برخی از شرایط است. همچنین تهور و قاطعیت احمدی نژاد نیز اوضاع را آشفته تر کرد . او که مانند سایر همفکرانش دچار توهم و اشکال جدی در تشخیص مردم است! مردم واقعی را خس و خاشاک نامید تا درسی بزرگ بگیرد.
مشی جدید مبارزه در ایران که همان سکوت و حضور دسته جمعی در جامعه است بسیار کارساز می باشد . چراکه این موضوع باعث کاهش درگیری با نیروهای شبه نظامی شده و مردم بیشتری از تمام اقشار و سنین را سهیم می نماید. حالا معیار پیروزی از قدرت درگیری به خیل مردم تبدیل شده است. و همانطور که این روزها در تهران می بینیم مردم به صورت وسیع و آرام در تجمعات حضور می یابند.
این باعث شده رهبر در سخنان خود تعدیل اندکی بدهد و احمدی نژاد هم سکوت نماید. از طرفی عزیمت هاشمی به قم هم مشکلات پنهان حکومت را بیشتر معین نمود. در روزهای اینده حکومت به دنبال خاتمه دادن به این حضور مردم خواهد بود . که خوشبختانه باید بگویم این اتفاق محقق نخواهد شد. این روشی جدید در مبارزات مردم جهت کسب جمهوریت واقعی و بدون قدرت ورزی است.
