پس از سخنان آقای خامنه ای در نماز جمعه تهران انتظار حکومت کوتاه آمدن آقایان کروبی و موسوی و حداقل عدم حضور مردم در خیابان آزادی و میدان انقلاب بود.

این هیبت با بیانیه آقای کروبی ترک برداشت . او فرصت را از دست نداده و سریعا موضع گیری نمود. این موضوع باعث ریختن ترس مردم شد.

حکومت نیروی انتظامی و بسیج را از صبح روز شنبه 30 خرداد در این مکان ها مستقر نمودند که به گفته شاهدان عینی این لشکر کشی بسیار هراس انگیز می نمود. ولی مردم با این فرض که ایشان حکم تیر دارند بازهم خطر کرده و به مقابله شدید با نیروهای حکومتی پرداختند. این شدید ترین زد و خورد در طول این مدت بود.

چهره سردار رادان حکایت دیگری داشت. او که همیشه مطمئن صحبت می کرد شب گذشته نتوانست اضطراب و فشار زیادی که بر او تحمیل شده بود را پنهان نماید. او باور نمی کند که نتوانسته چند خیابان را طبق آنچه برنامه ریزی شده بود و قرار بود که پس از موفقیت یک شوی تلویزیونی برگزار کنند را جمع و جور نماید.

او نیز مثل خیلی های دیگر از حکومت در برآورد خود از مردم دچار اشتباه شده است. شما وقتی قشر معترضی از مردم را اوباش و منافق می نمامید درحالیکه اکثر آنها از قشر تحصیل کرده هستند ، هرگز نخواهید توانست جلوی چنین حوادثی را بگیرید. خیلی های دیگر مثل من نه به خاطر آقای موسوی بلکه به خاطر بی احترامی حکومت به خیابان ها آمدند.